Μελισσόχορτο

 Ιστορία ::


Το μελισσόχορτο είναι πολυετές φυτό, αυτοφυές στην Ελλάδα και συγγενεύει με το δυόσμο. Είναι γνωστό και ως μελισσοβότανο. Ονομάστηκε έτσι από την ιδιαίτερη αγάπη που του έχουν οι μέλισσες, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας των άνθεών του σε νέκταρ.
Στην αρχαιότητα θεωρείτο το ελιξίριο της νεότητας και το χρησιμοποιούσαν αλχημιστές και ιερείς για ανάλογα σκευάσματα. Ήταν αφιερωμένο στη θεά Άρτεμις.
Οι αρωματικές και φαρμακευτικές του ιδιότητες ήταν γνωστές από την αρχαιότητα, όπως μας πληροφορούν ο Θεόφραστος και ο Διοσκουρίδης, ο οποίος το χρησιμοποιούσε ως φάρμακο για το δάγκωμα του σκορπιού και ως εμμηναγωγό.
Οι Ευρωπαίες, κατά το μεσαίωνα, γέμιζαν φυλαχτά με μελισσόχορτο και τα έφεραν πάνω τους ως ερωτικά γούρια.
Οι Καρμελίτες καλόγεροι το χρησιμοποιούσαν από το 1611, για την παρασκευή του αλκοολούχου ποτού «το ύδωρ μελισσόχορτου» (eau de melisse des Carmes).

 

Θεραπευτικές Ιδιότητες ::


Η πιο συνηθισμένη χρήση του μελισσόχορτου είναι ως αφέψημα, χρησιμοποιώντας τα φύλλα και τα άνθη του φυτού. Είναι χωνευτικό, τονωτικό για τον οργανισμό, εφιδρωτικό, βοηθάει στην τόνωση της καρδιάς και είναι ένα εξαιρετικό ηρεμιστικό. Εξωτερικές πλύσεις με το αφέψημα, κάνουν καλό στην επιδερμίδα και χαλαρώνουν τα νεύρα.
Αλοιφή από τα φύλλα και τα λουλούδια του, καταπραΰνουν τους πόνους των ρευματισμών και των αρθριτικών και βοηθούν στην επούλωση εξωτερικών πληγών.
Λέγεται και «φυτό της μακροζωίας».

 

Στην Κουζίνα ::


Το μελισσόχορτο χρησιμοποιείται σε κρέατα, πουλερικά, ψάρια, τυριά, σούπες, φρούτα, ποτά, τσάγια.
Επειδή έχει έντονο άρωμα, που μοιάζει με αυτό του λεμονιού, ενδυναμώνει τη γεύση των φαγητών που περιέχουν λεμόνι.
Αν θέλουμε να το αποξηράνουμε, πρέπει να το κάνουμε πριν ανθίσει το φυτό.

Διαθέσιμες Συσκευασίες
Που θα τα βρείτε:
Find us on facebook   Follow us on twitter